Dziecko w rozwodzie - jak mu pomóc przez to przejść
Klamka zapadła, rodzice podjęli nieodwołalnie decyzję o rozwodzie. Bolesną ale przemyślaną. Jak mogą wspólnie przeprowadzić swoje dziecko przez swój rozwód?
Najczęściej kierowanym do mnie pytaniem w kwestii przeprowadzania dziecka przez rozwód jest pytanie o to, czy powiedzieć czy nie powiedzieć dziecku prawdę Należy pamiętać, ze dzieci nie powinny być wciągane w problemy rozwodzących się rodziców. Pamiętajmy o tym, ze prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka wymaga bariery międzypokoleniowej. Jednocześnie jednak okłamywanie dziecka służy raczej infantylizacji relacji z nim niż dojrzałemu rodzicielstwu. Należy więc wyważyć jakie informacje mogą zostać udzielone dziecku, pamiętając, ze dziecko potrzebuje obojga rodziców. (tu mam na myśli pozytywne myślenie o obojgu, pozostawanie z nimi w relacji) Nie przelewajmy swojej rozpaczy na dziecko, nie tłumaczmy „tata nie być z nami, już nas nie kocha” , „twojej matce nie zależało na mnie i na tobie , jedynie na sukcesie w pracy”. Powiedzmy raczej: „ zbyt wiele nas dzieli by móc razem mieszkać, czasami tak się zdarza, ze mamusia i tatuś mieszkają oddzielnie”. Należy pamiętać, ze dziecko powinno czuć stabilność sytuacji nawet jeśli rodzice czuja się niepewnie a ich relacja jest chwiejna. Daje to dziecku poczucie bezpieczeństwa. Dodatkowo w każdym wieku ważne jest zwrócenie uwagi na kilka kwestii w rozumieniu dziecka i udzielaniu mu efektywnej pomocy. Do najważniejszych należą: wytworzenie w dziecku poczucia, iż jest najważniejsze dla swoich rodziców i ma nieograniczona możliwość kontaktowania się z nimi; przekonanie dziecka o rozłączności problemów małżeńskich od spraw rodzicielskich a także przedstawianie mu pozytywnego obrazu rodzica i nie deprecjonowanie jego wartości.
Pamiętajmy, ze zdrowemu rozwojowi dziecka służy poczucie „gruntu pod nogami” czyli przewidywalności sytuacji. Poczuciu bezpieczeństwa służy również możliwość zachowania dobrego obrazu obojga rodziców. Nie stawiajmy wiec dziecka w sytuacji arbitra rozstrzygającego spory ani mediatora mającego doprowadzić do zgody. Nie czyńmy go posłańcem, który biega z wiadomościami miedzy dwojgiem rodziców, powiernikiem , sędzią ani sojusznikiem. Nie każmy mu opowiadać się po którejś ze stron.
http://www.pora-dnia.pl/pracownia_psychologiczna/index.php
